Dit is een gedicht dat Sophia zelf schreef voor allen die haar een warm hart toedragen.

 

Deze verjaardag ben ik bij je

Ik hoop de volgende ook

Maar er komt een dag

Dat weet ik en jij ook

Dat op deze dag ik ontbreek

Dan is er even niets te vieren

Dan is het stil in huis

En als je dan even alleen bent

Of een beetje verdrietig

Weet dan dat ik altijd bij je ben

Weet dat ik altijd zal leven

In een heel klein plekje

Helemaal alleen voor mij

Maak ik een huisje, een holletje

Speciaal geschikt voor een molletje

Dat plekje is in jouw hart

Diep verscholen in jou

En als je het even niet ziet zitten

Hoef je alleen maar aan te kloppen

Op het deurtje van het holletje

En dan ben ik weer even bij je

Voor heel eventjes maar

Net lang genoeg voor jou

Om weer verder te kunnen

Verder zonder mij

Daarna vlieg ik gauw weer terug

Als een vrolijk hommeltje

Naar het holletje in jouw hart

Tot de dag dat je weer aanklopt

Ook al komt die niet meteen

Ik zal altijd wachten

Want samen zijn wij één

 

Sophia