|
|||
|
Dit is een gedicht dat Sophia zelf schreef voor allen die haar een warm hart toedragen.
Deze verjaardag ben ik bij je Ik hoop de volgende ook Maar er komt een dag Dat weet ik en jij ook Dat op deze dag ik ontbreek Dan is er even niets te vieren Dan is het stil in huis En als je dan even alleen bent Of een beetje verdrietig Weet dan dat ik altijd bij je ben Weet dat ik altijd zal leven In een heel klein plekje Helemaal alleen voor mij Maak ik een huisje, een holletje Speciaal geschikt voor een molletje Dat plekje is in jouw hart Diep verscholen in jou En als je het even niet ziet zitten Hoef je alleen maar aan te kloppen Op het deurtje van het holletje En dan ben ik weer even bij je Voor heel eventjes maar Net lang genoeg voor jou Om weer verder te kunnen Verder zonder mij Daarna vlieg ik gauw weer terug Als een vrolijk hommeltje Naar het holletje in jouw hart Tot de dag dat je weer aanklopt Ook al komt die niet meteen Ik zal altijd wachten Want samen zijn wij één
Sophia
|